Wrocławskie pustkowie
Ależ się we Wrocku narobiło. Co po niektórzy bardziej wiekowi kibice zapewne pamiętają końcówkę lat 80.-tych, będących dla wrocławskiego sportu niezwykle urodzajne. Stolica Dolnego Śląska, miała wtedy nie tylko swych reprezentantów w najwyższych klasach rozgrywkowych najbardziej rozpoznawalnych konkurencji sportowych, lecz także śmiało można powiedzieć, iż w każdej z nich była w czołówce. Zdarzył się wszak nawet taki sezon, gdy najbardziej rozpoznawalny wrocławski klub sportowy Śląsk wywalczał tytuł mistrzowski w kilku konkurencjach naraz – w 1976 roku był mistrzem w koszykówce, szczypiorniaku oraz piłce nożnej, notował wysokie miejsca w ciężarach, zapasach, pływaniu czy boksie. Tłuste lata jednak dobiegły końca, a kto wie czy i nie bezpowrotnie. Jak sytuacja we wrocławskim sporcie ma się teraz, każdy z pewnością zdaje sobie sprawę. Koszykówka, jako sport mało popularny, zgromadził w ekstraklasie zespoły z mniejszych i średnich miast, dla siedemnastokrotnych mistrzów Polski zabrakło w niej miejsca. Oczywiście dlatego, że kilka lat temu upadł i od tamtej pory nikt nie chce (bądź nie ma pojęcia jak) go wskrzesić. Podobnie jak z koszykarskim Śląskiem sytuacja się tyczy z tym, który jest kilkunastokrotnym mistrzem kraju w piłce ręcznej. Piłkarze ręczni Śląska podzielili los koszykarzy i nie wiemy co ich spotka. Siatkówka jest w mieście całkowicie nieobecna, a choć futbol wciąż we Wrocławiu żyje, co to za życie… Piłkarze Oresta Lenczyka za jego kadencji umieją tylko remisować, wcześniej za Ryszarda Tarasiewicza przegrywali z każdym. Stadion na Euro 2012 jest prawie gotowy i po mistrzostwach Europy ma służyć właśnie zawodnikom Śląska. Kłopot w tym, iż jeśli dolnośląscy zawodnicy dalej będą kopać piłkę piszczelami, to piłkarska arena będzie służyła ekipie pierwszoligowej. A to będzie przecież istny przerost formy nad treścią. Niedobrze się dzieje z tym wrocławskim sportem, oj niedobrze źle. Formę utrzymują już chyba zaledwie żużlowcy Betardu, choć i oni od lat nie zdobyli tytułu mistrzowskiego.